|
Ríki þau sem aðilar
eru að samningi þessum, sem telja, í
samræmi við meginreglur þær er
fram koma í sáttmála hinna Sameinuðu
þjóða, að viðurkenning á
meðfæddri göfgi og jöfnum óaðskiljanlegum
réttindum allra manna sé grundvöllur
frelsis, réttlætis og friðar í
heiminum, sem hafa í huga að hinar Sameinuðu
þjóðir hafa í sáttmálanum
enn staðfest trú sína á grundvallarmannréttindi
og virðingu og gildi allra manna, og hafa einsett
sér að stuðla að félagslegum
framförum og bættum lífskjörum
við meira frjálsræði, sem viðurkenna
að Sameinuðu þjóðirnar hafa
í mannréttindayfirlýsingunni og
í alþjóðasamningunum um mannréttindi
lýst því yfir og samþykkt
að hver maður skuli eiga kröfu á
réttindum þeim og frelsi sem þar
er lýst, án nokkurs greinarmunar, svo
sem vegna kynþáttar, litarháttar,
kynferðis, tungu, trúarbragða, stjórnmálaskoðana
eða annarra skoðana, þjóðernisuppruna
eða félagslegs uppruna, eigna, ætternis
eða annarra aðstæðna, sem minnast
þess að hinar Sameinuðu þjóðir
hafa lýst því yfir í mannréttindayfirlýsingunni
að börnum beri sérstök vernd og
aðstoð, sem eru sannfærð um að
veita beri fjölskyldunni, sem grundvallareiningu
samfélagsins og hinu eðlilega umhverfi til
vaxtar og velfarnaðar allra meðlima sinna, en
sérstaklega þó barna, nauðsynlega
vernd og aðstoð til að sinna til hlítar
þeirri ábyrgð sem á henni hvílir
í samfélaginu, sem viðurkenna að
barn eigi að alast upp innan fjölskyldu, við
hamingju, ást og skilning, til þess að
persónuleiki þess geti mótast á
heilsteyptan og jákvæðan hátt,
sem telja að undirbúa beri barnið að
fullu til að lifa sjálfstæðu lífi
innan samfélagsins, og ala það upp
í anda þeirra hugsjóna sem lýst
er í sáttmála hinna Sameinuðu
þjóða, sérstaklega í
anda friðar, virðingar, umburðarlyndis,
frelsis, jafnréttis og samstöðu, sem
minnast þess að þeirrar nauðsynjar
að barninu sé veitt sérstök vernd
hefur verið getið í Genfaryfirlýsingu
um réttindi barnsins frá 1924 og í
yfirlýsingu um réttindi barnsins sem samþykkt
var á allsherjarþinginu hinn 20. nóvember
1959, og hefur hún verið viður kennd
í mannréttindayfirlýsingunni, í
alþjóðasamningnum um borgaraleg og
stjórnmálaleg réttindi (sérstaklega
23. og 24. gr.), í alþjóðasamningnum
um efnahagsleg, félagsleg og menningarleg réttindi
(sérstaklega 10. gr.), og í samþykktum
og ýmsum löggerningum sérstofnana
og alþjóðastofnana sem láta
sig velferð barna varða, sem hafa í huga að barn þarfnist þess
,,að því sé látin í
té sérstök vernd og umönnun
þar sem það hafi ekki tekið út
líkamlegan og andlegan þroska, þar
á meðal viðeigandi lögvernd, jafnt
fyrir sem eftir fæðingu``, eins og segir í
yfirlýsingunni um réttindi barnsins, sem
minnast ákvæða yfirlýsingarinnar
um félagslegar og lagalegar meginreglur um vernd
barna og velferð með sérstakri hliðsjón
af fóstri barna og ættleiðingu innanlands
og milli ríkja, almennra lágmarksreglna
Sameinuðu þjóðanna um meðferð
afbrotamála ungmenna (Beijing-reglnanna), og
yfirlýsingarinnar um vernd kvenna og barna er
neyð ríkir eða ófriður geisar,
sem gera sér grein fyrir að í öllum
löndum heims eru börn sem búa við
sérstaklega erfiðar aðstæður,
og að þau þarfnist sérstakrar
athygli, sem taka fullt tillit til þess hversu
mikilvægar siðvenjur og menningararfleið
hverrar þjóðar eru til þess að
vernda barnið og tryggja að það þroskist
á jákvæðan hátt, sem
viðurkenna mikilvægi alþjóðlegrar
samvinnu svo bæta megi lífskjör barna
í öllum löndum, en þó
sérstaklega í þróunarlöndum,
hafa komið sér saman um eftirfarandi:
|
Barnasáttmálinn